برگزاری مراسم یادبود شهید جعفری منش در منطقه یک شهرداری ورامین
پیام شهردار ورامین به مناسبت سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی
برگزاری جلسات ملاقات مردمی شهردار ورامین با شهروندان در روزهای سه شنبه و پنج شنبه هر هفته
پیام شهردار ورامین به مناسبت عید سعید قربان
ارائه اولین بسته توافقات بازگشایی کمربندی جنوبی توسط شهردار ورامین به شورای شهر
شورای شهر عامل توقف مترو نیست
شورای شهر عامل توقف مترو نیست
۳۰ تیر ۱۳۹۴
نسخه چاپی
شورای شهر عامل توقف مترو نیست
زهرا هداوند میرزایی گفت: عوامل توقف متروی ورامین بسیار متعدد می‌باشد اما ربطی به شورا ندارد.

زهرا هداوند میرزایی گفت: عوامل توقف متروی ورامین بسیار متعدد می‌باشد اما ربطی به شورا ندارد.

زهرا هداوند میرزایی ۲۸ سال سابقه کار در آموزش و پرورش، ۲۰ سال مدیریت در دبیرستان های مختلف و ۵ سال مدیریت دبیرستان فرزانگان و ارائه مقالات در همایش‌های مختلف را در کارنامه خود دارد و از بین  ۱۱۳ کاندیدای شورای شهر ورامین، دومین منتخب مردم بوده و در حال حاضر ریاست کمیسیون فرهنگی و رئیس کمیته امور بانوان شورای شهر را به عهده دارد.
آنچه می‌خوانید حاصل گفتگوی سایت ورامین پرس با این بانوی فرهیخته و عضو شورای شهر ورامین می‌باشد.

چه شد که تصمیم گرفتید وارد شورا شوید؟

فکر کردم با توجه به داشتن ۲۰ سال سابقه مدیریت و ارتباط با قشر جوان و نوجوان و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی،می‌توانم از تجربیات کاری در جهت کمک به بهبود وضعیت فرهنگی شهرم استفاده کنم.

آیا توانستید برنامه های خود را اجرایی کنید؟

تا کنون کارهایی انجام شده اما نه در حد مطلوب و مورد انتظار، چرا که برنامه های زیادی داشتم ولی با توجه به مشکلات و موانعی که وجود داشته از جمله کمبود بودجه و امکانات،نتوانستم به اهداف و برنامه هایم برسم، به عنوان مثال برنامه های زیادی برای کارآفرینی زنان بدسرپرست و بی سرپرست داشتم که متاسفانه نتوانستم همه آن‌ها را به مرحله اجرا برسانم.
بیش‌ترین رجوع بانوان به شما در چه زمینه‌ای بوده است؟

مراجعات زیادی به شورا صورت می‌گیرد و بیشترین مشکلات بانوان در امور معیشتی و اشتغال است، خانم‌های بدسرپرست و بی‌سرپرست و جوانان تحصیل‌کرده بسیاری که شغل مناسبی ندارند.
مهم‌ترین اقدام شما برای بهبود وضعیت فرهنگی بانوان چه بوده است؟

یکی از شعارهای اصلی من ایجاد پارک بانوان بوده و با توجه به اینکه شهر قدمت بالایی دارد و نیمی از جمعیت شهر را بانوان تشکیل می‌دهد، همواره برایم سوال بود که با توجه به آسیب‌هایی که از نظر جسمی و فیزیک متوجه بانوان می‌باشد، چرا یک محیط امن برای ورزش و فعالیت آنها وجود ندارد.
لذا در این زمینه تلاش بسیاری کردم و شهردار محترم هم همکاری بسیار خوبی داشتند، ما به استانداری مراجعه کرده و با خانم دکتر ساعی که مشاور استاندار هستند صحبت کردیم و توانستیم مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان برای پارک بانوان وعده کمک بگیریم، البته با این مبلغ نمی شود پارک احداث کرد، بنابراین با شهردار محترم تصمیم گرفتیم با ایجاد تغییرات مناسب پارک خانواده را تبدیل به پارک بانوان کنیم، که اکنون هم طراحی آن به پایان رسیده و به زودی از طریق شهرداری به مناقصه گذاشته خواهد شد.
علاوه بر پارک بانوان فعالیت‌های دیگری نیز داشتیم، از جمله، برگزاری چندین دوره کلاس‌های آموزش خانواده در سالن شهرداری با اساتید مختلف، همکاری با نهادهای فرهنگی، هیئت رزمندگان شورای تبلیغات اسلامی سپاه، امور بانوان فرمانداری و کمیته امداد، همچنین کمک‌های مالی به بانوان داشته‌ایم به عنوان مثال برای هیئت کوهنوردی و صخره نوردی بانوان که با مشکلات مالی مواجه بود، مهندس حیدریان، شهردار پرتلاش مساعدت نمودند.

حضور یک خانم در شورای شهر چه  تاثیر در حل مشکلات بانوان داشته است؟

قطعا حضور یک خانم در شورای شهر می‌تواند بسیار موثر باشد، و اگر در یک دوره چهار سال فقط پارک بانوان را هم درنظر بگیریم ارزش حضور بانوان را در شورا داشته، همچنین بسیاری از خانم ها مشکلاتی دارند که در حضور آقایان نمی‌توانند مطرح کنند.

آیا شما به موقعیت مدنظرتان به عنوان یک خانم در شورا رسیده اید؟

عملکردم در شورا به گونه‌ای بوده که اعضا جایگاه یک زن را در شورا بپذیرند و حساب ویژه‌ای روی آن باز کنند، اعضا شورا لطف دارند و برای من احترام ویژه ای قائل هستند.

عامل این موفقیت را چه چیز می‌دانید؟

شاید علت این موفقیت جایگاه و تجربه مدیریتی من باشد، ۲۰ سال کار در دبیرستان های مختلف و مخصوصا مدرسه فرزانگان که شامل نخبگان و اولیاء آن‌ها که آن‌ها هم اکثرا از نخبگان، اساتید دانشگاه، پزشکان و فرهنگیان بوده و تحصیل رضایت آن‌ها کار چندان آسانی نیست و نیاز به دقت و ظرافت بالایی داشته و کوچک‌ترین غفلتی موج بزرگی را در پی دارد و همه این مسائل نشان می‌دهد که هرکسی از عهده کار مدیریتی برنمی‌آید.

چرا بانوان کمتر وارد کارهای مدیریتی می‌شوند؟

مشکل از خود بانوان و عدم اعتماد به نفس آن‌ها می‌باشد، ما بانوان فرهیخته بسیاری را داریم که اگر وارد شورا می‌شدند، کمک بسیاری به پیشرفت کار می‌کرد، اما متاسفانه با وجود اینکه بانوان در بسیاری از مسئولیت‌ها و مخصوصاً پست‌های مدیریتی بسیار موفق‌تر از آقایان ظاهر شده‌اند، اما وارد کار نمی‌شوند یا می‌گویند کار شورا سخت و زیاد است.

آیا کار در شورا تاثیر منفی بر زندگی خانوادگی و شخصی شما داشته است؟

مسلماً با وجود مشغله فراوان وقت کمتری برای خانواده دارم اما با برنامه ریزی به خانواده هم می رسم، البته اکنون فقط یک فرزند پسر در خانه دارم که در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی نفت تحصیل می کند و دختر و پسر دیگرم ازدواج کرده اند.
همسرم همراهی زیادی با من داشته‌اند، همراهی ایشان برای من حرف اول را می‌زند، برخلاف آنکه همیشه می‌گویند پشت سر یک مرد موفق یک زن موفق است این‌بار باید گفت یک مرد موفق پشت سر یک زن موفق بوده است.
روابط خانوادگی و مهمانی‌ها نیز به صورت متعارف برگزار می‌شود و در جمع خانوادگی سعی می‌کنم پیرامون مسائل کاری صحبت نکنم اما با این حال در بسیاری از مجالس عمومی خانم‌ها بابت مشکلاتشان رجوع می‌کنند، به عنوان مثال خانومی در یک مجلس ختم از شکستگی لوله آب و خرابی آسفالت محلشان گلایه داشت، البته همواره سعی می‌کنم موارد را یادداشت و پیگیری کنم.

مشکل شهرستان را بیشتر در چه زمینه‌ای می‌بینید؟

بیکاری جوانان، وضعیت کار بسیار نابسامان است، جوانان تحصیل‌کرده بسیاری داریم اما فاقد شغل هستند.

برای برطرف کردن معضل بیکاری زیرساخت های بسیاری لازم است،مثلا می‌توانستیم با کارآفرینی به حل این مشکل کمک کنیم، که متاسفانه به علت کمبود منابع این مسئله عملی نشد.

مسلما اگر پروژه مترو اجرا می‌شد بسیاری از مشکلات از جمله اشتغال حل می‌شد، چه مسائلی را مانع عملی شدن این طرح می‌دانید؟

عوامل توقف این طرح بسیار متعدد می‌باشد اما ربطی به شورا ندارد، اینکه شورا مانع اجرای پروژه مترو شده است به هیج عنوان صحت ندارد، این یک طرح ملی است و یک نهاد نظارتی مثل شورا نمی‌تواند مانع یک طرح ملی شود، تنها اشکالی که شورا وارد کرد این بود که پل بلوار امام رضا (ع) نباید خاکی باشد و نظر اعضا شورا بر این بود که یک طرح فنی ارائه شود اما پیمانکار حتی حاظر نشد طرح را ارائه کند.